Ben kararımı verdim, insanların ne düşündüğünü umursamayacağım.
Zamanında, hatta tüm hayatim boyunca bunu çok yaptım ama artık bu şekilde yaşamayacağım.
Eşyalar paha biçilmez olmuştu; insanlar ise değersizleşmişti.Eşyaların ardında, duygular satılığa çıkmıştı.Küçük insanların büyük gölgeleri arasındaki ilişkileri eşyalar belirliyordu.
(Bence insanlar bu yüzden anlaşamıyorlardı: Herkes başka dili konuşuyordu.
Özellikle, Adnan Bey gibi 'yetkililer' böyle bir ölümden, kamyona yüklenirken düşüp kırılan bir eşyanın başından geçenleri anlatır gibi 'bahsediyorlardı'.)
Gazeteler de insafsızdı, yani baştaki vaziyetidarecileri insafsızdı: intihar haberleri bile yazılamıyordu. Kötülükler yazılmazsa, insanlar bu kötülükleri duymazlardı, bu kötülükleri öğrenmezlerdi.