Hakan Günday'dan ilk kitabım oldu ve şuna eminim son kitabım olmayacak. Dost tavsiyesi ile kitap fuarından 4 kitabını almıştım "Piç" ile başladım biraz daha ince olduğu için :) Başlarda konulara hızlı bir girişle başladı ki ben dostoyevski tarzında daha ağır ve Piç'lerin karakterlerini daha sindirerek gitmesini tercih ederdim. Gelişme bölümlerinde olayların daha akıcı anlatılmasını bekledim, kitabı elden bırakamama hissini yaşatması çok güzel olurdu. Bir de artık yazar kendi içsel meselelerini piçler aracılığıyla anlatmaya çalışırken çok tekrara düşmüştü ve bu kısımlarda sıkılmaya başlamıştım.
Fakat...
Kitabın çok güzel bir son bölümü vardı. Spoiler vermeden şöyle izah edeyim, bahsettiğim kısımları Nuri Bilge Ceylan film çeksin isterdim o kadar beğendim :)
Kitabın vasat, sıkıcı ve tekrara düşen bölümleri var fakat yazar konuyu çok uzatmadığı ve kitabı okunabilir sayfa sayısında bıraktığı için dikenine katlanılır diye yorumumu sonlandırıyorum.
Herkese keyifli okumalar