Bir gemi umudu taşır
Bir dua Arş’a ulaşır
Bir güneş batıdan doğar
Bu derin zulmete boğar
Kanı kurur siyonizmin
Kalbi çürür siyonizmi
Uyan ey esaret uyan
Bu vakit niyaz vaktidir
Zalimin infaz vaktidir
Vuslatını bekleyen bir kalbin yandığını
Nereden bileceksin
Kim bilir, belki duam ile bir gün kapıma geleceksin
İnfazına yürüyen ölü tutsaklar gibi
Gözlerinin hicranlı yaşını sileceksin
