,,DE HELE GÖNÜL,,
Sonu geldi bu sayfaların yandı tutuştu,
Yel oldu esti de deli gönül şimdi yatıştı,
Bilmezmisin yüreğim sevda dik yokuştu,
Yine bu çıkmaz sokağa girecekmisin.
Hicran yarası işte fitil tutmaz bu yara,
Çare arayıp durursun diyardan diyara,
Farzetki öldü gömdük isimsiz mezara,
Toprak atıp muradına erecekmisin.
Şimdi bağlı umutlarım ince bir ipte,
Hatamı ettik ki yoluna güller seripte,
Bundan sonra başka gönüle giripte,
Ağlanacak halimize gülecekmisin.
Zehir içtik biz sevda denen çesmeden,
Yeter uslan artık yaralarımı deşmeden,
Daha yediğin darbenin acısı geçmeden,
Başka bir yar bulupta sevecekmisin.
Uğrunda çekilmeyen dertleri çektinde,
Açmasını bekledin çöle güller ektinde,
Pişman olup gelse bir seher vaktinde,
Üşüme hadi gir içeri diyecekmisin.
Elimizde kalan tövbe etmiş bir yürek,
İhanet mi edeceksin sözünü yiyerek,
Bir temmuz ayında üşüdüm diyerek,
Sevda hırkasını yeniden giyecekmisin.