Nice yıllar yılı insan kendisiyle birlikte yaşar.
Sonra bir de bakar ki, kendine rastlayamadım.
Ne içinden geleni söyleyebilmiş, ne dilediğini yapabilmiş, ne istediğini sevebilmiş, ne gönlünce yaşayabilmiş.
Her şeye, her şeye zaman ayırmış ama kendine zamanı olmamış
İnsana ilişkin ne varsa zamanlıdır, zamandadır, gelip geçer. Kendimiz çevremiz, yapıp ettiğimiz her şey (ha uzun ha kısa) belli bir zaman aralığını kaplar yalnızca.
Düşünmek: herkesin yürüdüğü yollardan başka yollarda yürüme yürekliliği göstermeyi gerektirir. O yollar dönüp dolaşıp herkesin gittiği yola götürse bile, hazır yolların sürüyle yolcusu ile kendi yolunu kendi açan tek yolcu arasında büyük ayrılıklar vardır.