Bir gün bir çocuk gördüm. Çocuk perperişan dünya başına yıkılmış gibi üzgün. Yanına gittim, niye böyle üzgünsün çocuk dedim. Beni öldürdüler dedi. Çocuk dedim, burada herkes ya ölmüştür ya öldürmüştür zaten. Kaldırdı kafasını bana baktı. Mesele o değil, mesele ölmek değil dedi. Mesele neymiş biliyor musunuz? Mesele, en mutlu olduğun o gün en güzel hayaller kurduğun o gün ölmekmiş mesele. Mesele ölmek değil, dost bildiğin en güvendiklerinin eliyle ölmekmiş. Şimdi anladınız mı kimmiş o çocuk?