HİÇ KİMSESİ OLMAYAN

HİÇ KİMSESİ OLMAYAN
Aşk mı intikam mı, mahkum mu, cellat mı… hep ikisinden birini seçmen istendi… Ama hep bir üçüncü şık var… O da ateşe atlamak…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir gün bir çocuk gördüm. Çocuk perperişan dünya başına yıkılmış gibi üzgün. Yanına gittim, niye böyle üzgünsün çocuk dedim. Beni öldürdüler dedi. Çocuk dedim, burada herkes ya ölmüştür ya öldürmüştür zaten. Kaldırdı kafasını bana baktı. Mesele o değil, mesele ölmek değil dedi. Mesele neymiş biliyor musunuz? Mesele, en mutlu olduğun o gün en güzel hayaller kurduğun o gün ölmekmiş mesele. Mesele ölmek değil, dost bildiğin en güvendiklerinin eliyle ölmekmiş. Şimdi anladınız mı kimmiş o çocuk?
Cesurun bakışı korkağın kılıcından keskindir yeğen!
Güç gizden gelir yeğen...
Aklımdan çıkmıyorsun dedim. Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya… – Cahit Zarifoğlu