Bu sözlere çok kızdım ve bağırdım:
"Hâlâ bir umut söz konusu olamaz! Cayır cayır yanacağız işte!"
Amcam bana baktı ve sakin bir şekilde konuştu:
"Yok. Her an bir umut vardır. İnsan, kalbi çarptıkça umudunu yitirmemeli. Her insan yaşadığı sürece yaşama dört elle sarılmak zorundadır. Bunu unutma!"