Zulmü yaratan sevgisizliktir.Sevmeyen insan, her zaman canavarlığını yapabilen zalim bir varlıktır.Aşkın meyvesi ise,alemleri doldurup taşmak isteyen merhamettir.Aşkı olmayan, varlığa düşmandır.
Aşk,başkalarının varlığında sonsuzluğa yemin olan merhametle eriyiştir,tapınılan varlığa nefsini kurban eden ruhun merhamet zerreleri halinde O'nun varlığına karışmasıdır.Merhamet, ruhun bütünüyle kendini Allah eserine feda ederek Allah'ı kazandırıcı hareketidir.
Duygu,aklı kımıldatan kuvvettir.Hem de kendi varlığının farkına vardırandır.Duygular,insan denen bu ağacın güzel,çirkin çiçekleri ve kokularıdır.Onlarla avunur,onlarla hayata tahammül ederiz.Onlarla aldanır ve onların varlığını devamlı kılmak için hep birbirimizi aldatmakla yaşarız.