Bedenin fiziksel güçleri aklın ilkelerinden ve yüreğin duygularından ayrılamaz. Tek ve aynıdırlar, tek bir varlıktır. İşte bu üçünün uyumunda, beden-akıl ve yürek-ruhu buluruz.
Ey gözler son kez bakın ! Kucaklayın son kez ey kollar! Ve siz ey dudaklar, nefes kapıları, yasal bir öpüşle mühürleyin Doyumsuz ölümle yaptığım bu süresiz anlaşmayı...!
Dostoyevski’nin bazı kitaplarını okumak bir üniversite bitirmek gibidir.
“Yeraltından Notlar” kitabında bakın ne diyor: “Duvarı yıkamaya gücüm yetmiyorsa kendimi parçalayacak değilim elbette. Ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem..."
"İstediğimizi yapmakta özgürüz ama seçimlerimizi yaparken değil, o anlarda en derin arzularımızın esiriyiz, bize ait sandıklarızın aslında bir kaç duyguya ait olduklarının bile farkında değiliz."