çok insan sevmem ben, kitapları severim mesela, bide gökyüzünü seyretmeyi,belki de onlarla konuşmayı, çoğu zaman beni deli sanırlar, belki de haklılar memnun muyum bilmem ama kendi halimde kendi deliliğimle yaşamayı seçtim ben, insanlarla olmuyor, bana çok uzaklar sanki ulaşamıyorum belkide ulaşmak istemiyorumdur, ama en büyük hatam şu ki onlar bana hep ulaşırlar, en çokta dertleri olduğunda, bir çoğu beni psikiyatrist filan beller, kendi sorunlarımdan kaçmak için belkide onların dertlerini benimserim, ama onlar bunu yapamaz benim için, çünki hepsi bencil, bazen insanları bu kadar anlıyor olmam beni çok yoruyor...