İnsan, yaşadıklarından ders aldığı vakit insandı. İnsan denen varlık bir tek acılarla olgunlaşır, hatalarla tecrübe kazanırdı. O da kazanmıştı, en büyük pişmanlığı en büyük mutluluğu olmuştu.
Tüm ömrü kısa bir hayale sığmış, tüm geleceği dalından kopan yaprak misali rüzgara teslim olup uzaklaşmıştı.
Birkaç üzüm tanesiymiş hatıraları,birkaç ahın altında ezilip kalmıştı.