Kendime engel olamıyorum: Yanımda sıcak bir varlık bulunca bencil oluyorum. İnsan, sevdiğini üzmek pahasına ondan yararlanmağa çalışıyor. Bu arada benim gibi, aşağılık durumlara düşüyor.Çünkü neden?Çünkü yalnızlık ve karanlık onu vahşileştiriyor.
"Tanrı madem bizi mutluluk duygusunu ve zevkini vermiş, o halde şu dünyada ıstıraptan başka bir şey görmemiş günahsız ruhları kurtarması gerekmez mi? Bu gerçek değilse, ya Tanrı yoktur ya da hayatımız acı bir şakadan ibarettir. "