Patikli Penguen
@PatikliPenguinn
Bir kalpte iki kocaman dünya
Öğretmen
10 Ekim
90 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Emma Bovary. Hayatı bir sürüncemede geçen kadın. Sürekli arayışta olup aradığını bulamayan, yolda olup yolu bulamayan kadın. Yani 
Madam Bovary … Hayata daha farklı bakabilseydi charles ile bambaşka bir hayatı olabilirdi hem de güzel kızıyla. Ama hırs, istek, taşıp da kendi sonunu hazırlamasına neden olan hevesler sadece kendisinin değil ailesinin de sonunu getirdi. Bu hikayede bence yanan kocası, kızı ve babası oldu. Emma’nın yokluğuna dayanamayan bir eş ve baba, hayatı alt üst olmuş bir kız çocuğu…
Kitap inanılmaz uzun tasvir ve betimlemeler içeriyor. Bu da haliyle okurken biraz bıkkınlık veriyor. Evet sahne gözlerinizin önünde yayınlanıyormuş gibi, mesela acı çeken karakterin en ufak mimiğine kadar görüyorsunuz ama bu kadarına gerek vardı emin değilim. İşim garip yanı ise okurken hem zorlaması hem de meraklandırması oldu.
Bir de okurken 
Anna Karenina ile çok fazla benzettim. O yüzden yeni bir eser değil de zaten daha önce okumuş olduğum bir ederi okumuş gibi oldum.
Özetle beni çok fazla cezbeden bir kitap olmadı. Dram, uzun tasvir sevenler için ideal bir kitap olduğunu söylemeden de geçmeyeceğim.
Madam Bovary … Hayata daha farklı bakabilseydi charles ile bambaşka bir hayatı olabilirdi hem de güzel kızıyla. Ama hırs, istek, taşıp da kendi sonunu hazırlamasına neden olan hevesler sadece kendisinin değil ailesinin de sonunu getirdi. Bu hikayede bence yanan kocası, kızı ve babası oldu. Emma’nın yokluğuna dayanamayan bir eş ve baba, hayatı alt üst olmuş bir kız çocuğu…
Kitap inanılmaz uzun tasvir ve betimlemeler içeriyor. Bu da haliyle okurken biraz bıkkınlık veriyor. Evet sahne gözlerinizin önünde yayınlanıyormuş gibi, mesela acı çeken karakterin en ufak mimiğine kadar görüyorsunuz ama bu kadarına gerek vardı emin değilim. İşim garip yanı ise okurken hem zorlaması hem de meraklandırması oldu.
Bir de okurken Anna Karenina ile çok fazla benzettim. O yüzden yeni bir eser değil de zaten daha önce okumuş olduğum bir ederi okumuş gibi oldum.
Özetle beni çok fazla cezbeden bir kitap olmadı. Dram, uzun tasvir sevenler için ideal bir kitap olduğunu söylemeden de geçmeyeceğim.
Pınar Kür ‘ün kitabın sonunda yer alan savunmasından alıntı yaparak başlayacağım incelemeye:
Romanımda çarpıcı, rahatsız edici, sarsıcı bazı sahneler olduğunu kabul ediyorum. Ancak sanatın, edebiyatın işlevlerinden biri de zaten budur. Okuru sarsmak, uyarmak, rahatını bozarak o güne değin farkında olmadığı ya da yeterince önem vermediği bir takım gerçeklerin algılamasını, kavramasını sağlamak.
Kitap tam olarak bu işlevi yerine getiriyor. Gerçek bir hikaye olması derinden etkilerken Hüsrev gibilerin ne yazık ki toplumun her köşesinde olmuş olması gerçeği daha çok sarsıyor.
Çoklu bakış açısıyla yazılan kitap aynı olayı objektif değerlendirmeye olanak sağlıyor. Hoş, böyle bir durumda Melek ve onun gibileri suçlu bulmak vicdan sahibi olan hiç kimsenin yapacağı bir şey değil.
Hüsrev’i öldürme suçundan idama mahkum edilen Melek’in hikayesi. Toplumda itilen kadına reva görülen bir hayat. Ah, neresinden tutsam içimi sızlatıyor. Okurken yargıçı suçladım; çünkü kadına toplumda biçilen kalıplarla yargılıyor Melek’i, buram buram cahillik kokan düşüncelerle. Yalçın’a kızıyorum keşke sahip çıksaydı madem seviyordu. Hüsrev ve onun gibi sapkın zihniyete sahip olanların Allah belasını versin iki cihanda da.
Tüm olayı bir cümleyle özetlemeye çalışırsam şöyle diyebilirim:
Bu kitap bir cinayet ve cezanın öyküsü olmaktan öte toplumsal çürümüşlüğün, ahlaki ikiyüzlülüğün anlatıldığı, toplumun el birliği ile kuyunun dibine ittiği bir kadının öyküsü.
Bir kitap bir yas belki de bin acı. Bir insanı en çok kimin kaybı yaralar? Annesinin mi, babasının mı, evladının mı? Toplumda annesini ya da babasını kaybetmiş birine verilen bir isim vardır. Peki ya
Şimdiye kadar neden okumadım?
Ateşten Gömlek… savaş sırasnda yazılmış, savaşın insan ruhunda uyandırdığı duyguları sizin de içinize ilmek ilmek işleyen eser. Sizi o anda yaşattığı yetmiyormuş gibi kişilerin hislerini de yaşıyorsunuz. Bu denli etkili oluşu belki de sıcağı sıcağına yazılmış olduğu için.
Peyami, Ayşe, İhsan üçlemesi. Belki de zorunlu olarak Gizlenen, ertelenen, duygular. Zaman ve şartların uygun olmayışı.
Ayşe’nin İzmir’in kurtuluşunu göreceği güne ertlemesi her şeyi. İhsanın çaresizliği. Peyaminin içine atışı.
Kitabın sonunda ise Ayşe ve İhsan’ın Peyami’nin zihnindeki kişiler olduğunu öğrenince ben çok şaşırdım. Bunu beklemiyordum.
Savaşın izleri çok derin oluyormuş. Bazen uzuvlar bazen topraklar bazen duygular bazen anılar be ne yazık ki bazen de akıl kaybolup gidiyormuş. Hangisinden mahrum olmak daha kötü? Bunu seçmek çok zor.
Kitabı okuyacaklara tavsiye ederim.
Yaşar Kemal’ in kaleminden buram buram Anadolu kokan üç ayrı efsane.
Hikayelerin çıkış noktalarını kitabı okurken öğrendim. Yalnız çok yolun bir zamanda okumayı seçmiş olduğum için ilk yarısında bayağı zorlandım ama ikinci yarısı su gibi aktı.
Mitolojik ögelerin yanında bir de topluma ayna tutması eseri çok daha akıcı hale getiriyor, eeer bağlıyor kendine.
Uzun uzadıya yazmaya gerek var mı bilmem ama doğru zamanda okunduğunda ekliyeci bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okuyacak olanda keyifli okumalar dilerim.