Sevgi dolu bir hayata karşı örülen duvarların temeli çocukluğun ilk yıllarında atılır. Tüm Şefkatin önünün kesildiği ve baskılandığı sert bir eğitimin ardından çocuk çevresine ait çemberden uzaklaşır ve ruhu için en yüksek derecede önem taşıyan ilişkileri azar azar yitirir.
Şefkat duygusunun adamakıllı yerleşmediği, şefkatin herhangi bir biçimde ifade edilmediği bir ailede yetişen bir çocuğu harekete geçirmek zor olacaktır. Hayattaki yegane tavrı tüm sevgi ve şefkat emarelerinden kaçma eğilimi olacaktır.