"Dünyada ne kadar yoksulluk, cehalet ve adaletsizlik varsa, bu kitap o kadar geçerli kalacaktır."
Sefiller, sadece edebi gücüyle değil, sunduğu güçlü sosyolojik ve felsefi alt metinle de bir anıttır. Victor Hugo, insanı suça iten şeyin bireysel kötü niyet değil, toplumsal sistemin ta kendisi olduğunu savunur. Kitapta yasaları temsil eden Javert kötülüğün değil, körü körüne itaatin ve esnemeyen bir adaletin sembolüdür; bu yüzden vicdanla tanıştığında yok olur. Jean Valjean ise insanın en dipten bile doğrulup bir aziz mertebesine yükselebileceğinin, yani kefaretin ve sevginin kanıtıdır.
Eser, insan ruhunun karanlık dehlizlerinden çıkarak fedakarlık ve sevgiyle nasıl aydınlanabileceğini anlatır. Bugün bile her okunduğunda insanın adalet duygusunu sarsan, vicdan muhasebesi yaptıran ve "insan olmak" üzerine derin derin düşündüren, zamansız bir destandır.