Mehmet Pekmezci’nin keyifle okuduğum 3. kitabı: Çınar’ ın Son Düşü.
İnsanoğluna bir çınar ağacının gözünden bakmak hiç aklıma gelmezdi. “Doğumu gibi ölümü de insanoğlunun vicdanına kalan” bir ağacı bu kadar hissettirerek yazmak çınar gibi dev bir yetenek ister.
Okurken “paranın yeşilini doğanın yeşiline” tercih eden ve farkında olmadan içine çekildiğimiz günümüz dünyasını çıplak gözle görebiliyoruz.