Evrenin ruhu bir düşü gerçekleştirmeden önce yol boyunca öğrenilen her şeye değer biçer. Bize karşı kötü duygular beslediği için böyle davranmaz. Düşümüzü gerçekleştirmemizin yanı sıra, ona doğru ilerlerken aldığımız dersleri de iyice öğrenmemizi ister. Ama insanların çoğunu işte bu anda vazgeçerler. Çölün dilinde biz bu durumu şöyle tanımlarız: "vaha'nın palmiyeleri ufukta görülmüşken susuzluktan ölmek."
Hz . Aişe sadaka vereceği zaman altın ve gümüş paraları iyice temizler, onlara güzel kokular sürermiş. Sebebi sorulduğunda ise cevap olarak"bunları Allah'ın huzurunda verdiğimi görmüyor musunuz ?"dermiş.
Çünkü verdiği malın o paraları teslim alan muhtaç kimseye değil, sadaka verildikten sonra onları katına kabul buyuran Allah'a ulaştığını idrak etmiştir. Bu sebeple de verecekken en güzel malı en güzel şekilde vermeye özen göstermiştir.
Biz ise infak edeceğimiz zaman en karışmış paramız ve en değersiz malımızı seçme eğilimindeyiz