Bir ışık yanmıyordu, yandı, söndü. . Elleri gözlerine baktı, gözleri ellerine aktı. . Gözleri ellerini gördü. . Elleri kördü.. Sönen ışık yandı. . Yanan ışık söndü.. Dün yağmur yağacaktı, gün döndü, yarın yağdı, bugün dindi. . Ağlayacaktı. . Kim anlayacaktı.
Sayfa 11
İçerdeŞiir
Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğruna ölümlere gidip geldiğim,
Zulamdaki mahzun resim,
Haberin var mı?
Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,
Karanfil kokuyor cigaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin...
Ahmed Arif 
Hasretinden Prangalar Eskittim
Körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı. Görmek ise umudu tuza benzetti, beslemeyen ama ekmeğe tat veren…
José Saramago
Halbuki insan, hayatı ancak inandığı şeylerin uğruna feda eder.
