Pınar
@Pinariask
28 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Reklam
İç dünyalarını feda etmek pahasına manik savunmanın sahte mutluluğunu yeğleyenler dışında, -ki bu tercih patolojik bir durum olarak algılanmalıdır- insan Matrix'teki kırmızı hapları mavi olanlara tercih eder. Bilinç bunu kabul etse de etmese de her insan anlamı ve kendi benliğini arar, ki bu asla tamamlanmayan bir süreçtir. Hiçbir sorunu olmadığını düşünmek kadar sorunlu bir şey düşünemiyorum. Halihazırdaki durumdan yüzde yüz hoşnutluk, gözlerini gerçeğe kapatmayı, Jung'un bahsettiği gibi bir durağanlığı, ilerlemeye dair bütün olanaklara bu olanaklar henüz kendilerine bir yol bulmadan ket vurmayı ifade eder.
Ama dışarı ciddi, sert, mağrur, kimseye minnet etmeyen bir görüntü çizen kimsenin hakikatte kaypak ve menfaatçi olması bize o kimsenin gerçekte ne olduğunu gizleyebilmek için onun tersi bir maskeye büründüğünü düşündürür. Önemli olan, sahte benlik ile gerçek benlik arasındaki mesafedir.
Mutluluk ve mutsuzluk insan hayatında iç içe geçmiştir. Bizi tehlikeye karşı uyarmaya yarayan sinirler gibi, mutsuzluk duygusu da içinde bulunduğumuz durumu mutluluğa doğru değiştirmek üzere adım atmamız için bizi dürter, bir şeyleri anlamamızı, durumumuzun farkına varmamızı sağlar. "Anlamanın tek kaynağı, acı duymaktır." (1864, s. 45) yazan Dostoyevski ne kadar haklı.
Reklam