Stoacıların haklı olarak işaret ettikleri gibi, düz bir çizgiden bütün sapmalar nasıl eğrilik ise, bütün suçlar adaletsizlik adını haketseler bile: bütün eğri çizgilerin aynı eğrilikte olmayışı gibi, bütün suçlar da aynı ölçüde adaletsiz değildir; bunu göremeyen Stoacılar, yasa önünde, bir tavuğu öldürmenin, insanın kendi babasını öldürmesi kadar büyük bir suç oldugunu savundular.
Çünkü bütün insanlar, en küçük bir ödemeyi bile büyük bir ıstırap gibi gösteren büyütücü gözlükler, yani tutkuları ve özsevgilerini taşırlar; fakat kendilerini bekleyen ve böyle ödemeler yapılmaksızın kaçınılması mümkün olmayan felaketleri görebilmeleri için gerekli uzak göLüklerinden, yani ahlak ve uygarlık biliminden yoksundurlar.