Kitaplar, bende bir konuşma dürtüsü uyandırıyorlarsa, daha çok kafamın içinde kendi aralarında yapıyorlardı bu işi. Bazen, o sıralarda üst üste okuduğum kitapların aralarında bir fısılda tutturduklarını, kafamın içinin de böylece,her köşesinde bir müzik aletinin mırıldandığı bir orkestra çukuruna dönüştüğünü hisseder ve hayata kafamın içindeki bir müzik yüzünden katlandığımı fark ederdim.
Canan'ı unutmak başıma gelenleri anlamak ulaşamadığım yeni hayatın renklerini düşünebilmek ve hoşça ve biraz daha akıllıca vakit geçirmek için okuya okuya sonunda bir çeşit kitap kurdu oldum ben