Mesele annemin bir şey yapmamış olmasıydı. Mesela annemin görmemiş olmasıydı, on beş yaşındayken bunu ona anlatamadım, annemin görmek istemediği ya da görmeye cesaret edemediği her şeydi beni kederlendiren, kederim ve kederime yol açan şeyi görememesi, bu, beni korumayı başaramadığı için ondan nefret etmeme sebep oldu.
İnsan gençken kendini dini bir bütüne, insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez, insan gençken bir sürü şey dener çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır, perde gerçekten açıldığında değiştirilebilecek bir prova gibi. Ama gün gelir perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder. Sahnelenen, oyunun kendisidir.