Bir sarmaşık diyordu o aşk için. Aşk sözcüğü zaten sözlükte sarmaşık demekmiş. Bir sarmaşık çınarı, servileri nasıl sarıp sarmalarsa aşk da öyle sarıp sarmalarmış çınar gibi yiğitleri, servi boylu dilberleri. Ve her sarmaşık, sardığı ağacı kuruturmuş sonunda. Dıştan yemyeşil ve güzel gösterirmiş ama içten içe kurutur, çürütür, çökertirmiş...
Ey benim iyimser hallerim !
Çabuk aldanışlarım...
Hep inanışlarım...
Değmeyecekleri kafama takışlarım...
Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım...
Herkesi insan yerine koyuşlarım...
Hepinize Elveda!
Artık ben kimsenin,
Hiçbirşeyi olmayacağım...