Nefes almak istiyoruz, başımızı kaldırıp gökyüzüne bakıyoruz ama mavi gökyüzü giderek terk ediyor bizi. Elimizi uzatıp yakalamak istiyoruz ama bize sadece gri bulutlar, rüzgar, fırtına kalıyor... Çok yorulduk çok.
Keşke eski zamanlarda yaşasaydım da bir savaşta can verseydim.
Ne var ki bu zamanda kötü insanlardan başka?
Böyle de ölmüyor mu ruhumuz ve bedenimiz?
Sorular sorular..
Beni anlamanıza muhtacım fakat anlatmak için çabalamayacağım.
Ve beni anlamaya, çözmeye çalışacak hiç kimse olmayacak.
Bu değil midir heba edilen bir ömür?
Ne için, hangi dava uğruna?
Yitik bir insandan daha tehlikeli ne olabilir?
Acımasız bir kalp..