Yoksa o kadar insan ,
Yağmur yağdığında sığınacak yer ararken ,
Benim bulunduğum yerden dışarı fırlamamın başka bir açıklaması olamaz....
open.spotify.com/track/1NTMKwEzh...
Kalem aynı değil belki ama hislerim hâlâ aynı.. Çünkü ben hâlâ aynı şeyi yapıyorum.. Birinin beni anlamasını beklemeden kendi içimde konuşup bahsi kapatıyorum.. Yalnız değilim ama hâlâ sessizim...
Küçüktüm, duygularım hep büyük geliyordu bana.. Birini özleyince sanki dünya küçülüyordu.. Bir şey canımı acıttığında içimde koca bir taş geçiyordu..
Kimse fark etmiyordu...
Çünkü ben gülüyordum...
Gülmek çocukken savunmaydı benim için.. Şimdilerde de hâlâ öyle..
Ben sadece çocuk halimle biraz biraz konuşmak istiyorum.. Çünkü çocukken hissettiklerim, büyüyünce kaybettiklerim oldu.. Ve galiba insanın en çok özlediği şey kendinin saf hali..
Ben hep geç fark edenlerdenim..Bir duygunun, bir anın, bir insanın kıymetini hep biraz sonra anlarım.. Ama öğrendiğim bir şey var ki, geç anlamak da bir anlamaktır.. Her şeyin zamanında değil de insan hazır olduğunda geldiğini anladım..
Sevinçlerimizin bol, dualarımızın sevgiyle kabul olduğu..
Savaşların yerini sevginin aldığı,
Sevdiklerimizle birlikte kalplerimizin mutlulukla dolduğu iyi bayramlar dilerim...