"Nereye gidersen git,heybene gönül doldur.
Bir kovan parçalama bir parmak acı bala!
Yontuldukça yer kapla ve her zaman güzel kal.
Temiz ol,fazlanı at,eksiğini tamamla.”
Ey benim şahım! Hayatımı bağışladın ama karşılığında hikayelerimi çaldın benden. Oysa ben sadece hikayelerde yaşayabilirdim. Şimdi onlar tükendi ve benim hikâyem sona erdi.
İster hayatımız, ister ekin tarlalarımız olsun, sahip olduğumuz şeyleri yitirmekten korkarız. Ama hayat hikâyemiz ile dünya tarihinin aynı el tarafından yazılmış olduğunu anladığımız zaman, bunu anlar anlamaz bu korku uçup gider.