Pınar Türk
@Pnrtrk
22 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Bu bir aşk romanı değil bence ya da öyle olmamalı.. Belki de yanılıyorum ve aşk tam olarak böylesi bir öfkeyi,körlüğü, intikam hırsını, koşulsuz sevgiyi, iyilik ve kötülüğü ayırt etme yeteneğini elden alabilecek sarsıcı yıkıcı bir şeydir. Bunları bilmiyorum ama kitabın bir sanat eseri olduğu, diğer sorunun aksine apaçık belli.. Kitapta görüyoruz ki elimizdeki tohumun ne kadar kıymetli olduğundan ziyade onu nerede nasıl yetiştirdiğimiz, sonunda neye dönüşeceğini gösteriyor. Sonra dönüştüğü şeyin kimde kalacağı falan filan bi sürü şey bambaşka sonuçlar doğurabilir. Ve her bir sonuç aslında tam da olması gerektiği gibi olur. Her şey sonunda sahibini bulur; anlamı kalsın ya da kalmasın.. İnsana ait her duyguyu en uç noktasına kadar görüyoruz Uğultulu Tepelerde. Kimi zaman yakıştıramasakta duyguyu sahiplenen bedene.. Her karakterle istemsiz bağ kurup kızdım, sevindim, durdurmak istediğim zamanlar oldu Ama yazar onlara ve bana gösterdi ki bazen çabalar boşunadır yaşanacaklara engel olmak mümkün değildir ve o tohum kıymetliyse elbet bir gün bir şekilde hakettiği zemine kavuşacaktır…
Her bölüm sonu ; bir sonraki bölümünü heyecanla beklediğimiz dizinin bölümleri gibiydi. Kitaba başlıyorsunuz ve artık tek işiniz bu kitaba dönüşüyor. Ve kitap sonunda kızdığımız nefret ettiğimiz herkesle barışıp dostça ayrılıyoruz. Çünkü her bir zerre bir amaç için var nihayetinde ve herkesin yaşam gâyesi bambaşka. Bunların hepsi o güzel resmi oluşturur sonunda. Yazarın da dediği gibi “insanları cezalandırmak tanrının işi; bizler bağışlamayı öğrenmeliyiz”
Reklam
Sevmek ve sevilmek isteyen bir kadın jane. Sevgiyle güçlenen, büyüyen, gelişen, tutkusu artan; arttıkça kendisine tutku duyulmamasını imkansız hâle getiren.. Özel ve güzel yaratılmadığını düşünüp, ne bunu bir eksiklik gören ne de öyle yaratılana haset duyan Jane.. Hikaye boyunca hep seçimler yapmak zorunda kaldı. Ahlak anlayışı, bir ailesi bile olmamasına rağmen kalıplaşmış aile ve toplum değerleri, vicdanı, tutkuları, sevdiklerine karşı duyduğu bağ, gördüğü rüyalar.. Hepsi tercih edilen olmak için savaştılar zihninde. Ama o her neyi seçtiyse; doğru olanın o olduğuna inanıp, dimdik durabildi ve okuyanları inandırabildi her ne yaptıysa doğruluğuna. Hiç kimseden beklentisi yok. Kimse onu sevmek, ona güvenmek ya da yardım etmek zorunda değil bunun için asla gücenmez ve hatta bunu hissederse; kendisi bencillik etmiş olur. Büyük yürekli birinden bahsediyorum. Ve bu kadar büyük bir yüreğin var olabileceğine inandirabilen, umut ve ilham verebilen büyük bir yazardan.. Gerçek aşkın, dostluğun, acının, hissedilen her duygunun gercekliğini çok güzel yansıtan bir kitap. Affedip hafiflemeli insan. Ve sevip sevildiği insanlarla olup hafiflemeli
