Birbirlerine dokunamazlar belki,
ama aynı şarkıda buluşurlar,
aynı gökyüzüne bakarken aynı dileği tutarlar.
Zaman onlara acımasız davranır,
fakat aşk sabırlıysa, mesafe sadece bir sınav olur.
Aşk bazen kavuşmak değil, beklemeyi göze almaktır.
İki sevgili vardır; kalpleri yan yana, yolları ayrı.
Mesafe araya girer ama sevgiyi azaltmaz;
aksine, her özlem anı onu biraz daha derinleştirir.
O insanla konuşmasan da, sesini duymasan da,
onun dünyada bir yerde, kendi düzeni içinde iyi olduğunu bilmek
insana sessiz bir huzur verir.
Bu, sevginin en olgun hâlidir belki de:
sahiplenmeyen, rahatsız etmeyen, ama eksilmeyen.
