Ama burada ince bir çizgi var: herkesin samimiyetsiz olduğu sonucuna varmak, seni korur gibi görünse de aslında yalnızlığı daha da derinleştirebilir. Bazı insanlar gerçekten içten, sadece daha sessiz ya da daha zor görünür oluyorlar. Belki de mesele, herkese aynı mesafeden bakmak yerine, küçük ama tutarlı davranışlara dikkat etmek: kim sözünü tutuyor, kim zor zamanda ortada kalıyor, kim seni gerçekten dinliyor?