İnsan bazen en çok sevdiğini en çok yoran oluyor, farkında bile olmadan…
Çünkü alıştıkça özen azalıyor, “nasıl olsa benim” rahatlığı başlıyor.
Oysa aşk, sahip olmak değil; her gün yeniden seçmek gibi bir şey.
Birine bağırıp sonra “ama ben seni seviyorum” demek aşk değil.
Kırıp döküp sonra toplamak da değil.
Aşk biraz geri durmayı bilmek, bazen susmak, bazen anlamaya çalışmak.