Nil neslihan ata
@Popart
Ben yeniyim galiba
İstanbul, 4 Şubat
21 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kitabın ön sözünü okumasaydım kitabı beğenecektim belkide ama gerçek bir hikayeymiş gibi anlatılmaya çalışması okurken kurgu olduğunun çok belli olmasını sevmedim ayrıca önsözde 3 yıl çalıştık denmesi de beklentimi çok arttırdı. Eğer kitabı okuyacaksanız önsözü okumadan başlayın. Mesela yazar kitabı tezer özlünün ‘çocukluğumun soğuk geceleri ‘ kitabındaki gibi günümüzden de anlatabilirdi.Mahir Ünsal Eriş Bey neden bunu farketmedi anlamadım(cümle cümle kontrol etmiş öyle yazıyor önsöz de) Küçük bir kızmış gibi anlatılması bana zorlama geldi.Kitabın ismi de müthiş keşke isminin de tam olarak hakkını verebilseydi ya ne kadar kötülemişim gibi oldum ilk kez bir kitabı , önsöz çok iddialı ondan bence. Onun haricinde yinede yüreğime dokundu çünkü bende 90larda genç oldum bende işçi sınıfı bir ailede büyüdüm, bende bi çok seyden nefret ettim kaçmak istedim. Kadın olmakla ilgili özellikle bu ülkede kadın olmakla ilgili birçok sıkıntı var tekrar hatırlamış oldum. Keşke daha fazla yazılsaydı yarım kaldı böylede bitmez bitmemeliydi madem bu kitap kadın olmakla ilgili Gülizar’ın sınırlarını daha da zorsaydınız keşke .Neyse devamı gelecek yazıyor ikinci kitaba artık
47 sayfalık kitabın içindeki 5 tane kısacık öyküyü okurken içim daraldı , bir tanesi var elim ayağım titredi mola verdim, gecenin bi yarası okumaya başlamam da etkili oldu tabi buna. İşte bu kadar gerçekçi bir anlatım. Tavsiye ediyorum birazda sizin moraliniz bozulsun :p Ya birde kitap kapağı nasıl harika tasarlanmış ellerinize sağlık (ve beni çok üzen hikaye)
Kitap cinayet sonucu ölen adamın aslında hiç tanışmadığı sadece sabahları kafede gördüğü bir kadının üzerinde bıraktığı etkisini, hayatta olmayışının gözlemlerini anlatması ve bir şekilde hayatta olmamasına rağmen hayatına girişini anlatıyor çok başarılı bir kurgu ve neredeyse sadece iç ses olarak ilerleyen sürekleyici bir anlatım. Javier Marías gerçekten müthiş bir gözlemci ve ben dilini çok sevdim. ağır bulanlar olmuş, içsel konuşmalar olduğu için bazı yerleri uzun uzun anlatılmış betimlenmiş falan o yüzden dikkat dağılabiliyor, ama merak unsuru hiç kaybolmuyor.(Ne güzel anlatmış ya ,sonunda iki adım yürürken Marianın aklından saniyede geçenler nasıl zirve yaptı.) Kitabı kapatırken kara sevdalı olmak bunu gerektirir dedirti.
Puan vermedi·96 syf.··
Beğendi
·2020 24. kitabı
·6 saatte okudu
·Okunma: 26 Mayıs 2020 20:12
Kendi ile savaşanları ben hep severim tereddütsüz okurum.Bu kitapta okunmaya değer, zaten ince bir kitap yormuyor hemen bitiveriyor.Heyecanla da ilerledi sayfalar ama sonu beni memnun etmedi gibi oldu.Bir noktada dağcı olaydan çıktı sessizliğe gömüldü gerçekten ve ben ne olduğunu bile yorumlayamadım öyle kapattım kitabı.Hisleri bir süre sonra yavaş yavaş gelişecek içimde sanırım. (Kitabın sonunda uzun bir sonsöz var, kitap yorumlanmış. Ben hemen okumadım biraz kendim yaşamak istedim kitabı.Onu okuyunca her şey netleşiyor tabi)
”Charleville’de doğmuştu,Marsilya’dan geçiyordu“Edebiyat
Ahhh ahhh bu nasıl güzel bir kitap. İçinde kimler kimler var. Nietzhe, rimbaud, thoreau, kant, gandi neler neler. Birde kitapta yazmayan ama akıllara gelenler var. Bir ara kalktım ömer hayyam okumaya falan başladım (bana bir cümlesinden çağrıştırdı.) Wild filmini anımsattı tekrar izledim ağladım . john berger den manzaralar kitabına döndüm, Thoreau ‘dan Walden kitabını sipariş ettim.Ben neler sorguladım böyle yüzdoksan sayfalık kitabı böyle böyle bitiremedim günlerce yavaş yavaş okudum.