Kitap cinayet sonucu ölen adamın aslında hiç tanışmadığı sadece sabahları kafede gördüğü bir kadının üzerinde bıraktığı etkisini, hayatta olmayışının gözlemlerini anlatması ve bir şekilde hayatta olmamasına rağmen hayatına girişini anlatıyor çok başarılı bir kurgu ve neredeyse sadece iç ses olarak ilerleyen sürekleyici bir anlatım. Javier Marías gerçekten müthiş bir gözlemci ve ben dilini çok sevdim. ağır bulanlar olmuş, içsel konuşmalar olduğu için bazı yerleri uzun uzun anlatılmış betimlenmiş falan o yüzden dikkat dağılabiliyor, ama merak unsuru hiç kaybolmuyor.(Ne güzel anlatmış ya ,sonunda iki adım yürürken Marianın aklından saniyede geçenler nasıl zirve yaptı.) Kitabı kapatırken kara sevdalı olmak bunu gerektirir dedirti.