İnsanın suçunu attığı çağın,
Ruhların canını acıtan kör bıçağın
İki günü ayıran gecenin açığının
Dost tepesine post seren kaçığın
Zaman müsrifliği adamlık saçanın
İlleti başa taç eden bu insanlığın
Kendine başka heves bulan ihtiyaçlığın
Boynumuzu bükme Allahım önünde imansızlığın!
“ Zifrin kaç kat büyüğü bilmem içimdeki ışık,
Ayrılığın kaç kat büyüğü Gül’ün gerdanlığı,
Gün doğumu kadar hevesim,
Ve sevincim!
Bilmem kaç katı oldu hüznümün...
İNŞAALLAH/ ŞİİRSEL DÜŞLERİM