annenin tüm yaşamı
açık bir seccadedir
cehennem korkusu eşiğinde serili
anne her şeyin dibinde
her zaman
bir günahın izi peşindedir
ve bahçeye bir bitkinin küfrü bulaşmıştır
sanıyor.
baba diyor ki ;
benden geçti artık
benden geçti artık
ben yükümü taşıdım
bana düşeni yaptım"
Ve odasında, sabahtan akşama
ya Şehname okuyor
ya Nasih-ül-Tevarih
idam törenlerinde hep
urgan
bir mahkumun kasılan gözlerini
yuvasından dışarı fırlatırken
onlar kendilerine dalarlardı
Ve yorgun ihtiyar sinirler
şehvetli bir düşle gerilirlerdi