Pınar Taş
@Pr_t
Kendi hirasını arayan biri
De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?(Zümer-9)
Ben bir taşralı tecessüsüyle sürüklendiğim o gürültülü dünyadan, kitapların âsude inzivasına iltica ettim.
Cemil Meriç
Nitekim insan psikolojisi üzerine yapılan bir araştırma, insanlardaki huzursuzluğun neden kaynaklandığını ortaya koyan ilginç bazı sonuçlar bulmuştur. Araştırmanın sonucunda; her hangi bir yüce anlamı olmayan, iyilik ve salih ameller dışında, kişinin sadece kendini tatmin edecek basit amaçlar uğruna yaptığı her işin, nihayetinde kişinin DNA'sına hücum edip, ondaki stres genlerini aktive ettiği ve vücutta depresyon birikimi yaptığı ortaya çıkmıştır. Kişinin yaşadığı anlık tatminler ve amaçsız işler, onda bir sıkışmışlık hissi aktive ediyor ve kişi, dünyevi haz veren ve yüce bir gaye ile yapmadığı her işin sonunda DNA da stres biriktiği için hemen depresyona giriyor, ruhsal bir çöküş yaşıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evin içinde güven ve huzur atmosferini yakalayamayan pek çok ailenin en büyük kaybı, çocuklarda görülmektedir. Bundan dolayı anne babaların, evlerindeki küçük fidanların hatırına, birbirlerini olduğu gibi kabul etmeleri ve sorunlarını makul bir yolla çözmeye çalışmalan gerekir. Çünkü aile içinde yaşanan yoğun tartışmaların olumsuz etkisiyle, hayatı boyunca kimseye merhamet edemeyen insanlar vardır. Bu insanlar; kendilerine de merhamet edemezler. Ve neyi neden yaptıklarını da asla sorgulayıp kendilerini muhasebe edemezler. Çünkü özleri, yani vicdanlarında kıpırdanma kalmamıştır. Uyumsuz ve aşırı problemli ailelerin çocukları hangi yaşa gelirlerse gelsinler, içlerine dönmekten kaçarlar. Çünkü döndüklerinde güzel şeyler hatırlamayacaklarını bilirler.
Çocukların, ilmin ve âlimin kıymetini fark etmeleri onlar için en etkili vicdan eğitimi olur. Çünkü nasıl ki vicdan; kişinin içindeki vaiz ise, ilim de dışındaki vaizdir. Ne ilim olmadan sadece vicdan ne de vicdan olmadan sade- ce ilim tek başına yeterli olur.
Eğer siz çocuğunuza ilmin, hayatı anlamlandıracak en önemli araç olduğunu öğretebilirseniz, onun kalbine her sabah yatağından kalkışında, ilme dönen bir gaye yerleştirmiş olacaksınız. O da; diğer insanlar gibi bir yerlere gitmek için evinden çıkacak, ama diğer insanlardan farklı olarak daima etrafındaki her şeyden ilme dair ışıklar toplayacak. Karşılaştığı her insan; ona ya talebelik ya da hocalık yapacak, yaşadığı her olay onun için tıpkı büyük bir anfi salonunda işlenmiş bir derse dönüşecek, duyduğu her söz onun kalbine pencereler açar vaazlar olacaktır
Nitekim yapılan araştırmalarda; köylerde ve tabiatla iç içe yaşayan çocukların Allah inancının, şehir ortamında büyüyen çocuklardan daha sağlam olduğu ortaya çıkmıştır. Çünkü çocuk; tabiatın, her bahar yeşerip her son bahar kuruduğunu gördüğünde ölüm ve dirilişi tastamam idrak eder. Güneşin her gün aynı ritimde doğduğunu görür ve Allah'a hiç itiraz edilmediğini fark eder.