Berkitilmiş Çıvgın
@Prosecutor1
Hata yapmak
fırsatını Ademe veren sendin
bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana?
25 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Olamıyoruz , yok olamıyoruz. Ne başkasının sevincine ne de üzüntüsüne ortak olamıyoruz. Acı yarıştırıyoruz. Mutluluk yarıştırıyoruz. Kibirleniyoruz bazen, bazen de derin bir kıskançlık alıyor bizi. Neden o? Neden ben? Onların trajik hayatı bizi bir nebze rahatlatıyor. Düşüşlerini, çırpınışlarını görmek hoşumuza gidiyor. Yüzümüzdeki derin mutluluğu göstermiyoruz çünkü onun yanında olmalıyız ya hani(!) Bir yere kadar onunla oluyoruz, başımızı yastığa koyarken derin bir oh çekiyoruz. Mutluluklarına da katlanamıyoruz başarılarına da . Desteğimizi belli etsek de içimizden veryansın ediyor, ediyoruz.Bir bilmezden gelip bir sürü bilmezle göç ediyoruz. Diyemiyoruz onun mutluğuna da üzüntüsüne de kefilim, ebediyyen arkandayım diyemiyoruz. Ebediyyen derken mübalağa etmiş olabilirim. Bunu bir müddet ile değiştiriyorum. Derin bir necasetle sırıtıyoruz birbirimizin yüzlerine. Velhasıl kelam biz nihayet kusursuz bir insan oluyoruz...
Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında
öyle yoruldum ki yoruldum dünyayı tanımaktan
saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda
acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman
acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim.
Ve şimdi birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın
başından başlayabilirim...
İsmet Özel
Reklam