Kâlp her kırıldığında ve de hayâller her yıkıldığında, insanın içinde bir şeyler eksilir; sevgi, inanç, güven, sadakât, merhamet, samimiyet.. Hissetmenin ezasını tadan insan, artık hissizliği refleks edinir.
“Birbirimizi çok az tanıyoruz. derilerimiz kalındır, ellerimizi birbirimize uzatırız, ama nafile bir çabadır bu, yalnızca birbirimizin kaba derisine sürtünürüz, çok yalnızız biz.”
danton’un ölümü - georg büchner