Bazı insanlar zor zamanlarda içe doğru çekilir. Kapıları kapatmak için değil, dağılmamak için. Ne şefkatli bakışlara tahammülleri vardır ne de iyi niyetle uzatılan cümlelere. Çünkü acı, kalabalıkta daha çok yankı yapar. Sessizlik isterler; odanın içindeki hafif bir ışık, kimsenin dokunmadığı bir köşe, kendi nefeslerinin ritmi.