Babam fikrimi çelmek için kendi hayatından hikayeler anlatarak boş yere duruyordu. Kaldı ki, babamın anlattıkları beklediği tesirin tam akisini yapıyordu. Memurluk denince bende çok olumsuz duygular uyandırıyordu: Günün birinde bir evrak odasında hapsedilebileceğim, zamanımı istediğim gibi değerlendiremeyeceğim, hatta bir ömür boyu birtakım evrakları doldurmakla geçireceğim yılları düşündükçe hafakanlar basıyordu.