PurposeLesss
@PurposeLesss
WHEN YOU FEEL HOPELESS THINK LIKE ATATÜRK.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fransız Kimyacı Lavoisier 51 yaşında iken, mahkeme giyotinle ölüme mahkum eder. Boynunun vurulmasını beklerken kitap okumaktadır. Cellat, onu giyotine götürmek için yanına geldiğinde Lavoisier, nerede kaldığını unutmamak için kitabın arasına bir “kitap ayracı” koymuştur.
Lavoisier, giyotine giderken Matematikçi arkadaşı Langrange’i yanına çağırır:
“Kafam sepete düştüğünde gözlerime bak. Eğer iki kere göz kırparsam, insanın kafası kesildikten sonra bir süre daha beyin düşünmeye devam etmekte demektir.” der
Kafası giyotinle kesilir, sepete düşer ve gülerek iki kere göz kırpar.
Matematikçi Langrange diyor ki;
- “Lavoisier’in son saniyedeki ispat arayışı, bilimselliğin yüzyıllar sürecek meşalesidir.
İnsanları duyduklarına inanmayı değil düşünmeye davet ediyorum.
Alıntı
Bir gece daha düşüyor
mutsuzluktan uykusuz gözlerimde…
Ne bir umut ne bir ışık,
ne inancım ne düşlerim,
sktiğimin bir pazar akşamında,
papaz karası lanetler içimde;
kandırıyorum kendimi yeni bir yalanla,
sabaha çıkmak için…
Bir gece daha düşüyor,
uyanmak istemediğim sabahlar gibi…
Ne aşka aşığım ne sana,
ne can kaldı ruhumda ne canan,
sktiğimin bir pazar akşamında,
adını bile bilmediğim
bir kadının kalçasına karaladığım
bu şiirde unuttum seni...
Artık ne gel ne de git…
Malayani Adam, 07.01.2018
Ne de güzel söylemiş Yunus Emre;
"Edebim el vermez edepsizlik edene,
susmak en güzel cevaptır edebi elden gidene..."