İnsanlar daha çox əldə edilməsi çətin, yaxud qeyri-mümkün olan şeylərin həsrətini çəkirlər. Bir şeyə nə qədər möhtac olduqlarını da yalnız onu əldən verdikdən sonra anlayırlar.
Orhan Veli Kanık'ın
Anlatamıyorum
Anlatamıyorum
İçimde bir yer var,
Hep orada bir şeyler oluyor.
Bilmiyorum,
Yağmur yağıyor,
Ya da bahar,
Ama ben buradayım,
Anlatamıyorum.
Biraz sessizleşiyorum,
Bazen haykırmak istiyorum,
Ama hiçbir şey söyleyemiyorum.
Çünkü kelimelerim
Yetersiz kalıyor,
Anlatamıyorum.
Bütün dünya
Dönüyor,
Ama ben hâlâ buradayım,
Bir yerde gizli,
Anlatamıyorum.