Dövlət başçıları, baş nazirlər özlərini ilişib qalmış kimi hiss edər. Artıq reallaşacaq bir şeyin olduğunu bilirlər; o da düşməkdir. Qalxmalı yer qalmayıb, olduqları yerdən aşağı düşməkdən başqa gediləsi yer yoxdur. Buna görə də vəzifələrindən sıx-sıx yapışıblar. Heç kim onu səndən ala bilməsin deyə son pillədən bərk yapışarsan. Bunların hamısı dəlilik deyil? İnsanlar bu planeti dəlixanaya çevirdi.
Bütün dini və müqəddəs kitablar belə deyir: - Özünü xoşbəxst hiss et, çünki çox səfil insanlar var. Allaha səfil olmadığın üçün şükür elə. Amma bu birtərəfli qala bilməz. Müqayisə metodunu öyrəndinsə, özünü təkcə səndən aşağı olanlarla müqayisə etməzsən; istəmədən də olsa, özünü səndən yuxarı olanlarla müqayisə etməli olarsan. Əslində, müqayisə etmək doğru bir şey deyil. Sən özünsən və sənin müqayisə edilə biləcəyin kimsə yoxdur. Sən müqayisə ediləcək biri deyilsən. Başqa insanlar da həmçinin. Əsla müqayisə etmə. Çünki müqayisə rəqabət yaradır, rəqabət də acgözlük. O tək gəlmir, özüylə bir çox şeyi də gətirir. Bir dəfə rəqabətçi hala gəldinsə, bunun sonu yoxdur, o bitmədən sən tükənmiş olacaqsan.
Cəmiyyət hamını axmağa çevirir,şüur cəhətdən hamı qüsurludur.Onun axmaq insanlara ehtiyacı var,ağıllı insanları istəmir.Şüurdan qorxur çünki şüur həmişə əsarətə,istismara,batil inanclara,hər cür axmaqlığa,irq,millət,təbəqə,rənglər arasındakı ayrıseçkiliyə qarşı üsyankardır. Şüur mütəmadi olaraq üsyan halındadır.Ancaq axmaq olan biri həmişə söz eşidəndir.Tanrı belə Adəmin axmaq olmasını istəyirdi çünki Adəm və Həvvanın cahil olaraq qalması, Ona sitayiş etməsi ona sərf edirdi.