Bir kadının yaşayabileceği (şaşkınlık, mutluluk, tutku, yardım severlik, hayal kırıklığı, öfke, nefret....) bütün duyguları öyle güzel bir dil ve kurgu ile anlatmış ki Zweig insanın içine işliyor. Esasen insan o kadar pamuk ipliğine bağlı bir varlık ki ne kadar soylu, iyi eğitimli, iyi ahlaklı, iyi niyetli olsa da anlık bir ruh durumu ile bütün hayatını, emeklerini, ahlaki değerlerini hiçe sayarak duygularının peşinden sürüklenebileceğini anlatıyor. Gerçekten de etkileyici bir hikaye olmuş.