... Sapkın cinsellik şekilleri hem kamuya teşhir edildiler hem de bireysel davranışın, kişiliğin ve öz kimliğin sınıflandırılmasının ilkeleri haline getirildiler. Etkisi cinsel sapıklıkları gidermek değil de onlara “analitik, görülebilir ve sürekli bir gerçeklik” vermek oldu; bu sapıklıklar “gövdelere aşılandılar, davranış tarzlarının altlarına giriverdiler”. Mesela modern -öncesi yasada livata, yasaklanan bir eylem olarak tanımlanıyordu, bir bireyin niteliği veya davranış modeli değildi. Ama 19. yüzyıl homoseksüelin hem “bir şahsiyet, biri geçmiş, bir örnek olay” hem de “bir yaşam türü, bir yaşam biçimi, bir biçimbilim” oldu.