Dişlerimi çürüttü Çikolatalı keklerim.
Diş fırçam bir elimde diş macunumu istedim.
Bulmam mümkün değildi Odamda
Şimdi fark ettim.
Aklma geldi. Ertelemekti Hepsinin sebebi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
BESTE GÜREL-ERTELEDİĞİM SEYLER
Beste Gürel bu kitapta erteleme kavramını ne bir kusur ne de bir tembelik olarak ele alıyor: aksine insan olmanın gündelik, çok tanıdık bir hâli olarak önümüze koyuyor. Anlatıcı çocuk, gün içinde yapılmayanları, yarım kalanları, aceleyle geçiștirilen anları sayarken aslında zamanla kurduğumuz ilişkiyi ifșa ediyor. Dişlerin fırçalanmaması, çorapların kaybolması, oyunun yarım kalması ya da bir "seni seviyorum"un"un söylenememesi; hepsi aynı kökten besleniyor: sonra yaparım düşüncesi. Kitap burada çok ince bir yerden yakalıyor okuru, çünkü ertelemenin sonuçlarını bağırarak değil, birikerek gösteriyor. Hiçbir şey dramatize edilmiyor ama her şey içten bir yankı bırakıyor.
Metnin dili son derece yalın; kısa cümleler, tekrarlar ve ritim çocuk zihninin hızını yansıtırken, yetişkin okur için bu yalınlık tür aynaya dönüşüyor.
illüstrasyonlar da metinle aynı dili konusuyor: dağınık, hareketli, eksik gibi görünen ama bilinçli bir karmaşa taşıyan görseller çocuğun zihinsel dünyasını yansıtıyor, Boşluklar, aceleyle geçilen alanlar ve tamamlanmamış hissi, ertelemenin görsel karşılığına dönüşüyor. Böylece kitap yalnızca okunmuyor; hissediliyor. Okur, sayfalar ilerledikçe farkına varmadan kendi ertelenmiş anların düşünmeye başlıyor.
Sonuçta Ertelediğim șeyler, çocuklara sorumluluk öğretmeye çalışan didaktik bir kitap olmaktan çok uzak Kimseyi suçlamıyor, kimseyi düzeltmeye çalışmıyor Sadece şunu fisıldıyor: ertelediğimiz seyler yok olmaz, içimizde birikir. Bu yüzden kitap, çocuklar için farkındalıkla tanışma metnidir. Sessiz, sade ama etkisi uzun süren bir kitap. Okuyup kapattıktan sonra bile çocukların aklını meșgul eden duygu șu oluyor. belki de bugün, ertelenmeyen küçük bir şeyle başlamak yeterlidir.
Umudunu kaybetmiş insan kendisi için tehlike arz edebilir Kaybedeceği ve kazanacağı hiçbir şey yoktur onun. Kaybettiğine ya da asla kazanamayacağına inanır.
Ne hayaller kurabilir ne planlar yapabilir. Sadece depresyonda kaybedilmez umut; umut travmaların ve üst üste gelen kayıpların sonucunda da kendisini gösterir.
AV.SERRA TASKÖPRÜ-SESSİZ ASK TERAPiSi
Sessiz Aşk Terapisi, bir aşk kitabı değildir Bir terap kitabı da değildir Bu eser. otoritenin sessizlikle nasil istismara dönüştüğünün otopsisidir
Kitap, bir psikiyatr-hasta ilişkisinin nasıl yavaş yavaş yer değiştirdiğini; "iyileştirme" vaadiyle başlayan bir sürecin, bağımlılık, kimlik erozyonu ve gerçeklik çözülmesini nasıl evrildiğini adım adım gösterir. Buradaki en sarsıcı nokta istismarın açık bir evlemle degil; konuşulmayanlarla, sinir çizilmeyen anlarla, uyarılmayan davranışlarla kurulmasıdır. Yazar, şunu söyler:
Zarar her zaman yapılan şeyden doğmaz, bazen yapılması gerekenin yapılmamasından doğar. Eserin ana ağırlığı tam olarak buradadır Sessizlik, kitap boyunca masum bir suskunluk değil; güç sahibi olanın kullandığı bir araç olarak ele alınır. Terapistin sessizliği, danışan için boşluk yaratır; zihin bu boşluğu umutla, beklentiyle, anlam arayışıyla doldurur. Bu noktada terapi artık iyileştirme alanı olmaktan çıkar: zihinsel bir labirente dönüşür. Kitap bu süreci romantize etmez, yumuşatmaz, "iki taraf da suçlu"ya kaçmaz. Güç dengesinin asla eşit olmadığını defalarca ve bilinçli biçimde vurgular.
Karakter meselesine gelince:
Burada klasik bir "karakter derinliği" yoktur çünkü bilinçli olarak yoktur. Psikiyatrist figürü etten kemikten bir insan gibi anlatılmaz; bir mekanizma, bir pozisyon, bir otorite temsili olarak durur. Çünkü kitap, "bu kişi neden böyle yaptı?" sorusuyla ilgilenmez. "Bu pozisyondaki biri bunu nasıl yapabilir?"" sorusunu sorar.Asıl karakter dönüşümü hastada yaşanır: Hasta, önce "anlaşılan", sonra "öze hisseden". ardından "bekleyen", en sonunda da kendinden şüphe eden birine dönüşür. "Benim suçum mu?" iç sesi, kitabın belki de en can alıcı kırılma noktasıdır Kurban, failin sorumluluğunu üstlenmeye
