Câh-ı aşkın ateşinde yandım yandım nûr buldum
Mâsivâyı terk edipten cân içinde sır buldum
Aşka düşen âşık olmaz, mâşuk olur her demde
Cümle varlık yok içinde, ben seni ben’de buldum
Neyleyim ben varı yoku, her şey sende var ey dost
Câh-ı aşkın bâdesinden içtim, mest-i aşk oldum
Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler; ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak. Yoksa hangi balık boğmuş kendini, hangi serçe atlamış damdan.?
