Abdurrahman ibni sa'd (r.a) şöyle anlatıyor:
"Bir kere Abdullah ibni Ömer (r.a)nın ayağı uyuştu, o zaman bir adam ona: "En sevdiğin insanı an" dedi. O da "Ya Muhammed!" der demez bağlardan kurtulmuş gibi rahatladı."*
Dikkat edin, bu sahabeler, Peygamberimizin vefatından sonra onu vesile etmişler, himmet istemişlerdir. (Allah hepsinden razı olsun!) Şimdi soruyorum; Bu sahabe efendilerimiz, hayırlı insanları vesile yaptıkları için müşrik mi oldular ey reformistler?!