İki bacağını aheste aheste birbirine sürten bu garip mahluk, insan doğmanın dertlerinden tümüyle azade görünüyordu. Çocuk sineğe özendi. Evde, okulda, sokakta, ikide bir büyüyünce ne olmak istediğini sorup duruyorlardı. Büyüyünce sinek olmak istedi.
“Pek çokları çağımızda insanların, hele ki kadınların değiştiğini söylüyor. Artık aşkların eskisi gibi derin yaşanmadığını, kimsenin kimseyi beklemeye yanaşmadığım, âşıkların hercai hevesler peşinde dolandığını anlatıyor. Fakat bütün bu karamsar laflar umudumu kırmaya yetmiyor Cecilia. Senin sözün kutsal kitaplardaki sözler kadar güvenilir benim için.”
İşin külfetine ancak sizi düşünerek katlanabiliyorum. Benden uzakta bile olsanız, bir yerlerde nefes alıp verdiğinizi bilmenin mutluluğuyla huzur buluyorum.