DİYAR-I KAN
Yorgun bir piyadedir bahar,
dağ uyanır su uyanmaz.
Kokusunu yitirmiş ağaçlar,
adını unutan bağlara bülbül uğramaz.
Evlerde gizlenir fırtına,
mühürlüdür sokaklara çıkılmaz.
Mezarlarda çürür oyunlar,
çocuklardan barikat kurulmaz.
Gözü arkada kalır ölülerin,
mahpusların yanına varılmaz.
Yıllanmış olsa da kanar yara,
emirle gözyaşı durulmaz.