-Benim kalbim acımaz
-Nasıl yani?
-O gittiği gün kalbimi de almış farkında değildim. Kanatlarının içerisindeyken hiç ihtiyacım olmamıştı. Meğer ne önemli şeymiş bu kalp...
Madam Van
Onu uzaklardan izliyordu, yakınlaşamıyordu, oysa yanan kalbinin tek yağmuru oydu. Su kadar şeffaf olan V ye santimlik derinliği bile görünmeyen kirlenmiş suyunu akıtmak istemiyordu, korkuyordu. Sevgi zaaflığı beraberinde getirir
Madam Van
Özlemek, kalbiyle beyni arasında ki bağlantıların her miliminin onunla dolması gibi bir duyguydu. 2 gururlu taraf: kalp ve beyin; kalp onu bırakma diyordu beyin bırak diyordu. oysa 2 tarafta birbirlerine köprü olan o aralıkta ki her hücrenin onun ismiyle dolu olduğunu görmeyecek kadar körleşmişlerdi.
Madam van